Mostrando entradas con la etiqueta Antes muerta que sencilla. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Antes muerta que sencilla. Mostrar todas las entradas

domingo, 28 de diciembre de 2008

LA QUEIMADA GALLEGA DE MONICA

ESTA RECETA ME LA HA PASADO SILICONGIRL Y LA PONEMOS DEDICADOS A TODOS NUESTROS AMIGOS Y VISTANTES DE GALICIA, QUE SON MUCHOS

No hay Fiesta tradicional Gallega que se precie, que no termine con una buena Queimada.
Es en sí, una bebida alcohólica de alta graduación, deliciosa y muy digestiva, pero representa algo más: un ritual heredado de tiempos muy antiguos, ancestral oficio de noches mágicas, meigas y brujas de Galicia.
Reconocida internacionalmente, la Queimada es una bebida cuya preparación va unida a toda una serie de rituales que la sitúan en la frontera entre lo profano y lo mágico.

Necesitamos:
- Un pote de barro


- Aguardiente blanco para quemar
- Azúcar blanco fino
- Cortezas de limón o de naranja
- Algunos granos de café


Elaboración

En el pote se vierte el aguardiente y el azúcar, en la proporción de 120 gramos de azúcar por cada litro de líquido. Nosotros normalmente ponemos 2 litros de aguardiente con lo cual añadimos unos 240 gramos de azúcar.
Se añaden las cortezas de limón y los granos de café. A mi personalmente me gusta más añadirle cortezas de naranja en vez de limón porque le da un sabor más suave.
Se remueve todo y con ayuda de un cazo ( en el que previamente hemos echado un poco de azúcar y aguardiente) prendemos fuego a la mezcla.En este mismo cazo, pondremos un poco de azúcar seco y lo iremos vertiendo sobre nuestra queimada, convirtiéndolo en almíbar, así es como las llamas van adquiriendo un tono azulado.


La queimada se puede tomar sola como un licor o se puede agregar a una buena taza de café.
En casa algunas veces apagamos el fuego de la queimada con una cafetera de buen café recién hecho y está exquisito.

Durante la preparación, es obligatorio recitar el Conxuro Galego, para espantar a las Meigas:

Lume, lumiña,
que verde camiña
da fraga á lareira
e faise lumieira.
Lume que quentura
pra nosa fartura;
lume benzoada
que roda a queimada.
Pingota d´orvallo,
folla do carballo;
auga de agoiro,
mel do fervedoiro.
Cerqueira do lume,
sin trasno nin fume,
nin bruxa chuchona
nin meiga dentona.
Rolar muiñeiro,
chiscar faisqueiro;
moixena lumiosa,
vagalume rosa.
Viradeira de lus
iarémo-la-crus:
Polo ar da sorte
que escorrenda a morte;
pola auga da vida
que sanda a ferida;
pola herba moura
que busca a tesoura;
pola pedra do raio
que mata o meigallo.
Lume,
lume,
lume,
lume, lumeada
para aloumiñar
a queima queimada,
na vira,
virada,
do borburellar.
Polo San Silvestre;
de pao de cipreste;
chaga de San Roque,
ca e palitroque.
Polo San Andrés
o polo San-Iago,
nun reviravés, queimada che fago
e queimada és.


Y este es el conjuro más conocido por la gente:

Mouchos, curuxas, sapos e bruxas.
Demos, trasgos e diaños, espíritos das nevoadas veigas.
Corvos, píntegas e meigas, feitizos das menciñeiras.
Podres cañotos furados, fogar dos vermes e alimañas.
Lume das Santas Compañas, mal de ollo, negros meigallos, cheiro dos mortos, tronos e raios.
Ouveo do can, pregón da morte; fuciño do sátiro e pé de coello.
Pecadora lingua da mala muller casada cun home vello.
Averno de Satán e Belcebú, lume dos cadáveres ardentes, corpos mutilados dos indecentes, peidos dos infernais cus, muxido da mar embravecida.
Barriga inútil da muller solteira, falar dos gatos que andan á xaneira, guedella porca da cabra mal parida.
Con este fol levgantareí as chamas deste lume que asemella ó do infierno, fuxirán as bruxas a cabalo das súas vasoiras, indose bañar na praia das areas gordas.
¡Oide, oide! os ruxidos que dan as que non poden deixar de queimarse na augardente, quedando asi purificadas.
E cando esta beberaxe baixe polas nosas gorxas, quedaremos libres dos males da nosa alma e de todo embruxamento.
Frozas do ar, terra e lume, a vós fago esta chamada: "si é verdade que tedes máis poder que a humana xente, aquí e agora, facede cos espiritos dos amigos que están fora, participen con nós desta queimada".

Besitos y felices fiestas

martes, 25 de noviembre de 2008

SILICONGIRL FICHA POR LOS OPAITOS



Ya os advertimos que en este Rincón estabamos apostando por la paridad igual que ZP y que seguiriamos con fichajes femeninos para igualar la balanza. Pues ya veis hoy os anunciamos otro fichaje de lujo, SILICONGIRL, que se convierte en la "miembra" número doce de "El Rincón de Opaito".

SILICONGIRL es autora del blog YO CRITICO, pero ademas desde hoy la tendreis por aqui con su propia sección en la que con seguridad se convertira en la más visitada por el publico femenino y es que su propio nombre ya lo dice todo:

ANTES MUERTA QUE SENCILLA

En esta sección nuestra nueva compañera hablara sobre belleza, cosméticos, potingues, ropa y demás, todo relacionado, claro está, con la época de crisis que estamos viviendo. Y seguro que ademas de las sugerencias, os contestara a todas las preguntas que se os ocurran.

Así que además de desearle suerte y exito en esta nueva sección, le damos las gracias por poder contar con su ayuda y ya mismo le ponemos la camiseta de los Opaitos.

Bienvenida SILICONGIRL